Jeśli chcesz posiłku, który należy do Teneryfy, zjedź z północnego wybrzeża w głąb lądu i szukaj guachinche. Nie sali nad morzem z kartą w sześciu językach. Rodzinnego miejsca przy winnicy albo w zwykłym budynku gospodarczym, z dzbanem własnego wina i krótką listą dań z kuchni.
Zaczęło się jako sposób sprzedaży zbiorów
Guachinche to nie tylko rustykalna restauracja, która zostawiła stare meble. Tradycyjne jest związane z winiarzem. Drzwi otwierano, żeby sprzedać wino z własnych winogron danego roku. Jedzenie szło razem z nim, bo nikt nie siedzi długo przy dzbanie z pustym talerzem.
Słowo poszło dalej niż zwyczaj. Wiele zwykłych restauracji wypisuje już guachinche na szyldzie. W 2013 roku rząd Wysp Kanaryjskich postawił granicę. Dekret 83/2013 dotyczy czasowej sprzedaży wina z własnych zbiorów właściciela i prostych kuchni, w których ta sprzedaż się odbywa. Kto leje cudze wino, jest otwarty cały rok albo prowadzi długą kartę, jest restauracją. Obowiązują go zwykłe przepisy gastronomiczne.
Według tego dekretu wino musi pochodzić z winnic, które właściciel ma albo uprawia, i to on musi je robić. Drzwi mogą być otwarte najwyżej cztery miesiące i zamykają się, gdy to wino się kończy. Gotowane jedzenie jest ograniczone do trzech dań, plus kiszonki, orzechy i owoce z gospodarstwa albo z okolicy. Do picia jest to wino i woda. Co roku właściciel zgłasza radzie wyspy, kiedy otwiera i kiedy zamyka. Przy głównym wejściu musi być widoczna urzędowa tabliczka.
Dlaczego na północy jest ich tyle
Wino jest częścią Teneryfy od niedługo po podboju, a w XVI wieku już opuszczało wyspę w stronę Europy. Wulkaniczna ziemia, wysokość i szereg małych klimatów dały północy powód, by sadzić dalej. Rodziny z kilkoma tarasami winorośli potrzebowały sposobu sprzedaży zbiorów bez zamieniania domu w restaurację. Otwierały izbę, nalewały swoje wino i gotowały mały zestaw dań. Posiłek stał się pretekstem, żeby zostać.
Tacoronte-Acentejo to jedna ze starych stref winiarskich. Wokół niej La Orotava, Santa Úrsula, La Matanza de Acentejo, Tacoronte, La Victoria de Acentejo i El Sauzal to zwykły teren. Wzgórza tłumaczą zwyczaj: winorośl, stare domy, zielone tarasy i wąskie drogi między wsiami. Strony turystyczne Teneryfy umieszczają ten sam zespół na północy i opisują guachinche jako rodzinną kuchnię dla wina samego plantatora.
Co trafia na stół
Tablica jest krótka celowo. To, co jest, zależy od domu i od dnia. Oto dania, o które ludziom chodzi, gdy mówią o guachinche.
Papas arrugadas to małe ziemniaki gotowane w bardzo słonej wodzie, aż skórka się pomarszczy, podawane z mojo. Czerwone mojo jest paprykowe. Zielone mojo jest kolendrowe.
Queso asado to lokalny ser, często kozi, podgrzany na płycie, aż z zewnątrz złapie kolor, zwykle z mojo obok.
Carne fiesta to wieprzowina krojona drobno, marynowana z czosnkiem, ziołami i przyprawami, a potem smażona.
Conejo en salmorejo to królik w kanaryjskiej marynacie: czosnek, kmin rzymski, ocet, papryka, oliwa i zioła. To nie zimna zupa pomidorowa, którą kontynentalna Hiszpania nazywa salmorejo.
Koza pojawia się duszona. Costillas con piña to żeberka wieprzowe z ziemniakami i piña de millo, czyli kolbą kukurydzy. W tej kuchni piña nie znaczy ananasa.
Chleb jest po to, żeby sos nie został na talerzu. Dzban wina domowego robi resztę. Jeśli jest deser, będzie prosty.
Wino jest całym pomysłem
W miejscu, które naprawdę trzyma się dekretu, wino w dzbanie jest z tego gospodarstwa, nie z listy butelek skądinąd. Drukowanej karty możesz nie dostać. Ktoś pyta czerwone czy białe, i przychodzi dzban. Tak się to kiedyś robiło.
Dlaczego zapisane miejsce jest zamknięte
To jest pomyłka. Znajomy przysyła nazwę, jedziesz z południa, a okiennice są zamknięte od miesięcy. Dla regulowanego guachinche tak właśnie może mieć być. Sezonem jest wino. Wiele domów otwiera się, gdy nowe wino jest gotowe, często od końca listopada, i zostaje otwartych do marca albo kwietnia, ale te daty nie są prawem. Prawo to cztery miesiące, potem stop, i wcześniej, jeśli wino się skończy. Pewny sprawdzian to kartka na drzwiach albo telefon, zanim przejedziesz wyspę.
Jak odróżnić te regulowane
Szukaj tabliczki przy drzwiach, deski z kilkoma daniami i wina z tego domu. Pełna karta restauracji, koktajle i półka importowanych butelek znaczą, że jesteś w restauracji, której podoba się słowo guachinche. Jedzenie i tam może być dobre. To inne popołudnie. Dekret istnieje po to, żeby tych dwóch rzeczy nie sprzedawano jako jednej.
Kilka nazw z lokalnej listy
Gdy różnica jest jasna, użyteczny następny krok to wolna pętla po północy. Wśród nazw, które wracają przy lokalnych stołach, są Guachinche Casa Mi Suegra, Guachinche Romance, Mesón El Monasterio, Bar Teno Alto La Venta, Bodegón Vargas, Bar Juan Luis, Restaurante Mundial 82, Terraza La Piñata, Restaurante Historias Para No Dormir, Restaurante La Cueva i Bar Tasca Tonazaro.
Nie zapisuj każdego z nich jako regulowanego guachinche. Część to zwykłe kanaryjskie bary, bodegony i restauracje przy tej samej drodze: lokalne jedzenie, prosta sala, obiad, który się przeciąga. Wersja regulowana to nadal wino właściciela, krótka karta i drzwi, które zamykają się ze zbiorami.
Traktuj nazwy jak garść możliwości, nie jak listę do skończenia. Wybierz jedną gminę, jedź wolniejszą drogą i patrz, gdzie siedzą rodziny, zwłaszcza w niedzielę. Przy sezonowych domach sprawdź dni otwarcia, zanim trasa stanie się planem dnia. Z Costa Adeje albo Los Cristianos mapa nie docenia północy. Zostaw zapas.
Jaka jest sala
Krzesła mogą do siebie nie pasować. Ceny mogą być na tablicy. Możesz patrzeć na winorośl albo na ścianę przerobionego magazynu. Nic z tego nie jest wadą miejsca. Guachinche to robocza kuchnia przy zbiorach, a przyjemność jest w długim stole: kilka wspólnych talerzy, wino domowe i bez układania następnego dania w grafiku.
Dzień przy basenie na południu nadal jest dobrym dniem. Północne wzgórza sprawiają, że wyspa jest większa niż pas kurortów. Jedziesz wśród winorośli i starych domów, a ktoś stawia na stół papas arrugadas, mojo i dzban.
FAQ
Czym jest guachinche?
Sezonowa rodzinna kuchnia na Teneryfie, otwierana po to, by właściciel sprzedał wino z własnych zbiorów, z kilkoma domowymi daniami obok.
Kiedy guachinche są otwarte?
Dekret 83/2013 ogranicza regulowane guachinche do czterech miesięcy w roku i każe zamknąć je, gdy skończy się wino właściciela. Wiele otwiera się od końca listopada do marca albo kwietnia. Sprawdź drzwi albo zadzwoń, zanim pojedziesz.
Co zamówić?
Papas arrugadas z mojo, queso asado, carne fiesta, conejo en salmorejo, duszoną kozę albo żeberka z kukurydzą i ziemniakami. Podzielcie je i weźcie wino domowe.
Czy kanaryjskie salmorejo to zimna zupa pomidorowa?
Nie. Na Teneryfie salmorejo to marynata do królika: czosnek, kmin rzymski, ocet, papryka, oliwa i zioła. Zupa pomidorowa o tej nazwie należy do kontynentalnej Hiszpanii.
Co znaczy piña w karcie guachinche?
W costillas con piña znaczy piña de millo, kolbę kukurydzy, podawaną z żeberkami i ziemniakami. Nie znaczy ananasa.
Jak poznać, że to regulowane guachinche?
Szukaj urzędowej tabliczki, wina z tego gospodarstwa, nie więcej niż trzech gotowanych dań i wody zamiast pełnego baru. Długa karta i importowane butelki znaczą restaurację, która używa nazwy.
Źródła sprawdzające fakty
Udostępnij ten artykuł