Dlaczego na Teneryfie jest pełno drzew

Jedź dzień po wyspie, a to samo drzewo wciąż się pojawia. Gruby szary pień, potem korona, która dzieli się i dzieli, aż wygląda jak parasol z mieczy. Stoi na rondach, w ogrodach hoteli i nad starym centrum Icod de los Vinos. Lokalna nazwa to drago. Gatunek to Dracaena draco.

W Teide nie ma smoka. Smok w nazwie to sok.

To nie zwykłe drzewo

Drago wygląda jak drzewo i tak żyje, ale należy do rodziny szparagowatych. Pień jest włóknisty. Nie odkłada słoja na każdy rok, więc nikt nie ustali jego wieku przez liczenie. Młoda roślina to pojedynczy pęd z czubem długich liści, czasem przez wiele lat. Po kwitnieniu ten wierzchołek się dzieli, a na jego miejsce wchodzą nowe gałęzie. Późniejsze kwitnienia dzielą te gałęzie znowu. Stara korona to stos takich podziałów. Lata między kwitnieniami zmieniają się wraz z rośliną i pogodą, więc korona nie poda ci wieku.

Kwiaty są małe, blado kremowe albo żółte, z sześcioma płatkami, zebrane w kiście, które wystają z liści. Rada Icod mówi, że jej drzewo w dobrym roku może mieć do około 1500 takich kiści. Owoc to mała pomarańczowa jagoda. Ptaki ją zjadają i niosą nasiono.

Sok, który czerwienieje

Przetnij korę, a sok płynie blady. Na powietrzu robi się ciemnoczerwony. Stara nazwa to sangre de drago, smocza krew.

Nazwa jest starsza niż kanaryjski ruch turystyczny. Czerwoną żywicę drzew smoczych sprzedawano wokół Morza Śródziemnego jako barwnik, lakier i lek. Żywica w tamtych dawnych ładunkach pochodziła zwykle z drzewa smoczego z Sokotry, Dracaena cinnabari, a nie z Teneryfy. Roślina kanaryjska daje taką samą czerwoną żywicę. Na wyspach służyła jako barwnik, lakier i domowy środek, także na dziąsła i ból zęba. Liście ścinano na paszę i na sznur.

Roślina jest chroniona, a dzikich okazów jest mało. Zabranie gałęzi dla koloru nie jest pamiątką.

Opowieść o stu głowach

Rada Icod nadal drukuje tę opowieść. Na zachód od Cieśniny Gibraltarskiej leżał ogród Hesperyd, a niektórzy autorzy umieszczali go na Kanarach. Smok strzegł drzewa złotych jabłek. Herkules albo Atlas go zabił. Z każdej kropli krwi wyrosło drzewo, a rozwidlona korona zastępowała wiele głów smoka. Stań pod dorosłym drago, a zobaczysz, czemu opowieść przetrwała. To wciąż opowieść.

Ta sama strona owija inną legendę wokół właśnie tego drzewa. Czterech menceyów, Belicar z Icod, Romen z Daute, Pelinor z Adeje i Adjoria z Abona, miało się pod nim spotkać, żeby zawrzeć pokój z królem Hiszpanii i oszczędzić to, co zostało z ich ludu. To opowieść, którą miasto opowiada. To nie protokół podboju. Spotkania pod tą koroną nie zapisano.

Bezpieczniej powiedzieć, że roślina rosła już w wąwozach, kiedy Guanczowie żyli na Teneryfie, i że żywica była coś warta. Duża część tego, co napisano o religii Guanczów, powstała długo po 1496 roku. Drago zebrało więcej romantyzmu niż większość roślin. Nazywanie go świętym drzewem to późniejsza opowieść. Źródła nie pokazują rytuału.

Drzewo w Icod

Drzewo, o które chodzi, to Drago Milenario w Parque del Drago, obok kościoła San Marcos w Icod de los Vinos. Milenario znaczy tysiąc lat. To nazwa.

Liczby rady to około 21 metrów wysokości i około 17 metrów obwodu u podstawy. Nazywa je największym i najstarszym znanym okazem gatunku. Inne opublikowane pomiary różnią się o kilka metrów. Podstawa się rozszerza i nie każdy mierzy tę samą linię.

6 września 1916 roku miasto kupiło działkę od Guillerminy Fajardo y Carballo za 9000 peset. W 1917 roku drzewo ogłoszono pomnikiem narodowym. Kanaryjska ustawa z 30 kwietnia 1991 roku uczyniła potem Dracaena draco roślinnym symbolem Teneryfy.

Wiek jest sporem

Bez słojów rocznych każdy wiek jest szacunkiem z rozmiaru i z tego, ile razy korona się rozgałęziła. Rada mówi o około 1000 latach. W 1975 roku botanik Karl Mägdefrau opublikował niższy pułap. Zmierzył ponownie drzewa smocze mierzone w 1925 roku i z przyrostu oraz okresów kwitnienia wywnioskował, że te żywe w 1971 roku miały poniżej 250 lat, poza drzewem z Icod, które mogło dojść do około 365. Taki sposób liczenia pasuje lepiej do drzewa ogrodowego w dobrych warunkach niż do cienkiej rośliny na klifie, więc nie jest ostatnim słowem. To opublikowany powód, żeby nie brać okrągłego tysiąca za fakt.

Wieki liczone w kilka tysięcy lat należą najpierw do innego drzewa. W ogrodzie Franchy w La Orotava stał olbrzym, którego Humboldt i inni autorzy jego stulecia brali za starożytny. W nocy 21 lipca 1819 roku burza zabrała ponad połowę korony. Ostatnim uczonym, o którym wiadomo, że widział je żywym, był niemiecki zoolog Ernst Haeckel, w 1866 roku. Wicher powalił je 7 marca 1867 roku. W tym ogrodzie stoi teraz młodsze drago. Kiedy ktoś mówi, że smok Teneryfy ma 3000 lat, użyteczne pytanie brzmi, o które drzewo mu chodzi.

Utrzymać to jedno w pionie

Na początku lat osiemdziesiątych rada się martwiła. Pień jest pusty, z jamą idącą w górę wewnątrz. Część drewna była zgniła, a drzewo groziło rozpadnięciem. Dalsze prace oczyściły uszkodzone drewno i wstawiły wentylator do jamy, żeby wnętrze było suchsze, a grzyb miał mniej na czym rosnąć. Rośliny trzymające wilgoć przy podstawie usunięto.

Drugim problemem była droga, która przechodziła kilka metrów od pnia. Na początku lat dziewięćdziesiątych ją przesunięto. Grunt wokół drzewa, na zboczu Barranco de Caforiño, stał się parkiem: cardón, tabaiba i palma kanaryjska oraz krótki spacer przez piętra roślinności wyspy. Płot, wentylator i odchylona droga są po to, żeby zostało przy życiu.

Większość tych, które widzisz, posadzono

Tydzień jazdy może sprawić, że wyspa wygląda na pełną drzew smoczych. Większość posadzono. Dzika populacja na Teneryfie jest na starej skale, tam gdzie klifów nie zaorano: północna strona Anagi, klify Teno wokół Masca i ściany Barranco del Infierno w Adeje. Grupy są małe i rozproszone.

Na Gran Canarii zwykłe drago uznaje się za wymarłe na wolności. Ostatni dziki osobnik zginął w 2009 roku. Inny gatunek, Dracaena tamaranae, wciąż rośnie na południowym zachodzie tej wyspy a dzikich roślin zostało niewiele. Na pozostałych Wyspach Kanaryjskich drzewa są sadzone albo wyrosły z sadzonych. Gatunek rośnie też na Maderze i na Wyspach Zielonego Przylądka, a pokrewna dzika populacja stoi w górach południowo-zachodniego Maroka. Drago na rondzie na Teneryfie nie jest wiadomością o dzikiej roślinie.

Hiszpania umieszcza Dracaena draco wśród dzikich gatunków pod szczególną ochroną. Karty inwentarza klasyfikują ją jako zagrożoną, bo dzikich roślin jest mało, są porozbijane na małe grupy i wciąż tracą grunt.

Jeśli pójdziesz

Icod de los Vinos leży na północnym wybrzeżu, między Puerto de la Cruz a Garachico. Parque del Drago pobiera opłatę za wstęp, a godziny się zmieniają, więc sprawdź w urzędzie miasta, zanim umówisz godzinę. Jeśli masz tylko kilka minut, koronę widać z placu przy kościele San Marcos. To jest widok z drogi. W środku masz pień, skalę i ogród na barranco.

Nie jedź w oczekiwaniu gaju dzikich smoków ani drzewa ze znaną datą urodzenia. Jedź obejrzeć jedną bardzo dużą roślinę, którą miasto od stulecia stara się utrzymać, a potem przez resztę tygodnia zauważaj mniejsze. Czerwony sok jest prawdziwy. Tysiąc lat to spór.

FAQ

Czym jest drago?

Dracaena draco, drzewo smocze Wysp Kanaryjskich i oficjalny symbol roślinny Teneryfy. Pień nie tworzy słoja co roku.

Dlaczego sok czerwienieje?

Wychodzi blady i na powietrzu robi się ciemnoczerwony. Stara nazwa to smocza krew, sangre de drago. Dawny handel pod tą nazwą to zwykle żywica z Sokotry, nie z Teneryfy.

Czy Drago Milenario naprawdę ma 1000 lat?

Tę liczbę podaje rada Icod i taki jest sens nazwy. Badanie z 1975 roku dało temu drzewu maksimum około 365 lat. Nie ma słojów rocznych, które by to rozstrzygnęły.

Czy na Teneryfie są dzikie drzewa smocze?

Tak, głównie na starych klifach Anagi, Teno i Adeje, w tym w Barranco del Infierno. Większość drzew w miasteczkach i ogrodach posadzono. Ostatnie dzikie zwykłe drago na Gran Canarii zginęło w 2009 roku.

Gdzie zobaczę to słynne?

W Parque del Drago, obok kościoła San Marcos w Icod de los Vinos. Park pobiera wstęp. Z placu widać koronę bez wchodzenia.

Źródła sprawdzające fakty

Udostępnij ten artykuł

Dlaczego na Teneryfie jest pełno drzew smoczych?